– week 2

schermafbeelding-2016-10-23-om-18-48-15

















Dag 9, zaterdag 8 oktober
Valras-Plage

We blijven vandaag op de camping in Valras-Plage staan. Er schijnt een mooie fietsroute te zijn naar Béziers, dat zo'n 15 km boven Valras-Plage ligt. En het wordt een mooie dag met veel zon. Na de koffie stappen we op de fiets en gaan eerst nog even langs het VVV in Valras-Plage. Een aardige mevrouw legt uit waar het fietspad begint, waar de omleidingen zijn en we krijgen een plattegrond van Béziers mee. Het is een prachtige route over landweggetjes waar nauwelijks auto's rijden. We fietsen ook een heel stuk langs het Canal du Midi. Op een gegeven moment zien we iets in het water tegen de kant van het water borrelen ofzo. Rare plek voor een waterval, denk ik nog. Totdat Joop zegt, dat het een hond is die aan het spartelen is om op de kant te komen maar dat niet redt. Ik blijf staan kijken en Joop gaat via de sluis naar de overkant om te kijken of er iemand bij hoort of om te proberen het beestje te helpen. Hij is bijna bij de hond maar dan zie ik dat hij het toch redt om aan de kant te klimmen. Gelukkig maar, dan hoeft Joop z'n leven ook niet in de waagschaal te zetten. We fietsen verder naar de stad. Béziers is een kleine, gezellige stad met leuke straatjes en winkeltjes. Ook zijn er diverse pleintjes met terrasjes waar we er één uitzoeken en een lekker menuutje eten in het zonnetje. Joop neemt een brochette en ik moules et frites, mosselen met frietjes. Lekker, hoor! Daarna lopen we naar de Basiliek. Deze staat bovenaan de stad waar je een prachtig uitzicht hebt. Béziers is ook bekend van het bloedbad van Béziers in 1209. Toen werden 20.000 mannen, vrouwen en kinderen vermoord tijdens de Albigenzische kruistocht. Deze had tot doel om de Katharen uit te moorden. Maar omdat men niet kon zien wat een katholiek of een kathaar was, is de hele stad uitgemoord. Ik wist dit niet, dus zo steek je ook nog wat op in de vakantie. We kijken nog bij de Pont vieux, de oude brug. Helaas kunnen we niet bij de beroemde 9 sluizen kijken, vanwege werkzaamheden. We fietsen weer terug naar de camping. Het is ondertussen behoorlijk gaan waaien. We kunnen nog net in het zonnetje een biertje drinken, maar als de zon achter de bomen zakt is het snel fris en duiken we de camper in.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 10, zondag 9 oktober
Valras-Plage

Soms gaan de dingen nèt iets anders dan je ze hebt gepland. Vandaag was ook zo'n dag. Het was overigens een dag om door een ringetje te halen. We blijven vanmorgen eerst lekker in ons bedje liggen als we wakker worden. Het is behoorlijk koud als ik met m'n neus boven het dekbed uitkom. Joop doet het elektrische kacheltje even aan om het iets aangenamer te maken. Maar de zon schijnt voluit en we kunnen heerlijk buiten ontbijten. Het plan is om na de koffie via de camping naar het strand te lopen, daarna op de fiets de andere kant van de camping uit te gaan en daarna ergens op een terras aan zee oesters te gaan eten. We zitten eerst lekker in de zon, lezen wat en drinken koffie. So far, so good. Daarna lopen we de camping af richting de zee. We komen bij een hek dat is gesloten. We moeten een code hebben om het hek te openen. Ik zie een mannetje lopen van de camping en vraag of hij de code weet. Dat weet hij niet, maar wil wel even bellen met de receptie van de camping. Helaas, het is middagpauze en pas om 3 uur zijn ze weer terug. Dan eerst maar op de fiets richting Port de Vendres. Een leuke haven met een paar restaurantjes, waaronder een vis restaurant. Perfect voor ons plan. We zien een mooi plekje waar net mensen weggaan en gaan in het zonnetje zitten. Het is behoorlijk druk en wachten geduldig. En wachten geduldig. Na een half uur komt iemand de vuile glazen van de vorige gasten weghalen en vraagt of we wat willen eten. Jazeker, dat willen we. Na nog een kwartier wachten en zelfs nog geen drankje te hebben besteld, verlaten we dit leuke plekje. Dan maar naar Valras-Plage. Daar zijn genoeg leuke terrasjes. Maar het is ondertussen kwart voor drie en de koks zijn het inmiddels zat en koken niet meer. Bij de één kunnen we nog een pizza of salade krijgen en bij een ander wafels. Maar dat willen we niet. Dan halen we zelf wel garnalen en doen ze op de grill. Maar de viswinkel is op zondag gesloten (logisch) en de supermarkt was tot 13.00 uur open. Tja, dan maar terug naar de camper en kijken wat daar nog is. Er staat een heerlijk flesje rosé koud en ik leg wat vis en kip uit de diepvries. Ik maak een snelle salade en wat rijst en we genieten van een overheerlijke bbq bij de camper. Als de fles rosé leeg is staat er ook nog een witte wijn koud. Wat een mazzel! Als het eten op is en de afwas gedaan, stappen we op de fiets. Met de code van het toegangshek naar het strand, de strandstoeltjes, een worstje en de rest van de witte wijn, fietsen we naar het strand. Het is nog net lekker om even in m'n bikini te zitten en met m'n voeten in de zee te gaan. Met ons glaasje wijn genieten we van de zon die langzaam wegzakt. Het wordt steeds frisser en we trekken een trui aan en even later kruipen we onder de handdoek. Maar het is prachtig. Een gigantisch strand en ondergaande zon voor ons alleen. Als de zon onder is, racen we terug naar de camper, waar we op bed onze roes uitslapen.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 11, maandag 10 oktober
Valras-Plage -Narbonne = 28 km

Om 11 uur rijden we weg van ons plekje op de camping in Valras-Plage. Het is een kleine 30 km naar onze volgende bestemming: Narbonne. Ik heb ergens gelezen dat het een mooie stad is, dus we gaan er een dagje heen. We gooien de watertank nog even vol en legen de vuile tank. Onderweg stoppen we bij een Lidl om onze voorraden wat aan te vullen. In Narbonne is een camperplaats, waar we mooi kunnen staan. Het is opnieuw een prachtige dag met veel zon. De wind maakt het echter wat frissig. We drinken eerst buiten in de zon nog een kopje koffie en eten een broodje. Daarna gaan we op de fiets de stad in. Het is maar 2 km naar de stad. We fietsen een deel langs het prachtige Canal de la Robine. We zetten de fietsjes op het plein voor het aartsbisschoppelijk paleis en lopen naar het VVV voor een plattegrond en stadswandeling. We bewonderen de prachtige kathedraal van Narbonne, diverse overblijfselen uit de Romeinse tijd, waaronder Via Domitia, een deel van oude Romeinse weg tussen Italië en Spanje. De indrukwekkende Les Halles is maar tot 14.00 uur open, dus misschien gaan we daar morgenochtend nog even heen. Er is een heel leuk straatje dat tevens een brug vormt over het Canal de la Robine. Na de wandeling van 1,5 uur ploffen we neer op een terras. We genieten van de zon, de omgeving en het Franse biertje. Terug bij de camper kunnen we nog een poosje in de zon zitten, maar om goed 6 uur wordt het te fris en gaan we de camper in. Ik kook nasi à la Melle en we eten lekker binnen.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 12, dinsdag 11 oktober
Narbonne -Carcassonne = 75 km

Het is vannacht en vanmorgen niet zo koud, waarschijnlijk omdat het bewolkter is dan de afgelopen nachten. We staan redelijk op tijd op en lopen langs het Canal de la Robine naar les Halles, de markthallen waar iedere dag tot 14.00 uur overdekte markt is. Het is leuk om te zien, al die verse groenten, vissen, leuke koffiebarretjes en nog veel meer. We zien heerlijke paté liggen en kopen een stukje. Terwijl we wachten op onze beurt pakt de slager een stuk koe uit de koeling en snijdt ergens middenuit een stuk, voor ons vet vlees, een prachtige bavette. Vakmanschap is dat. Terug bij de camper pakken we in en rijden door de wijnvelden van de Corbières naar Carcassonne. De camperplaats die we zoeken is er niet meer en we worden via bordjes naar een nieuwe plaats geleid. Het is een prachtige plek, heerlijk rustig en in de zon, maar schreeuwend duur. We betalen 20 euro, of je nu 5 minuten of 24 uur parkeert. En helemaal zonder voorzieningen. Gelukkig hebben we nog water genoeg, dus is dat geen punt. Bovendien kunnen we heerlijk buiten zitten en loop je zo la Cité in. La Cité is de middeleeuwse stad van Carcassonne. Het is een volledige gerestaureerd kasteel, een prachtige kathedraal en een stadje helemaal ommuurd. Via het kasteel kun je over de remparts, de muren van de stad lopen. Omdat het hoog boven alles uittorent kun je ver over de omgeving kijken. Het is echt de moeite waard. Als sinds we uit Narbonne wegreden schijnt de zon en is ook de temperatuur lekker. Aan het eind van de middag zitten we nog een hele tijd buiten in het zonnetje. We koken en eten binnen, maar 's avonds lopen we opnieuw naar la Cité. De hele stad is verlicht en dat is een prachtig gezicht. We slenteren door de kleine straatjes en zien dat er nog veel toeristen zijn die gebruik maken van de vele restaurantjes die het stadje heeft. Er zitten zelfs nog mensen op het terras. We lopen ook nog even over de oude brug, gebouwd in de 14e eeuw. Om half 10 zijn we terug in de camper.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 13, woensdag 12 oktober 
Carcassonne - Cordes sur Ciel = 140 km

Het weer wordt in heel Frankrijk wat minder de komende dagen. Wij vertrekken vanaf Carcassonne weer richting het Noorden. Onze eerste stop is Cordes sur Ciel. Weer een middeleeuws dorpje op een berg, maar veel minder bekend dan Carcassonne. De route erheen is via prachtig heuvellandschap met mooie vergezichten. Er is een parkachtige camperplaats, waar we de camper parkeren en dan naar het stadje lopen. Het is een hele klim. Maar het is zeer de moeite waard. Cordes-sur-Ciel is een van de oudste bastides van deze streek en werd in 1222 gesticht om een bastion op te richten tegen het leger uit Noord-Frankrijk, dat naar het zuiden was gekomen om de katharen uit te roeien. Het werd zeer welvarend, maar door de aanleg van het Canal du Midi, in de 17e eeuw, waarbij de handelsroute niet meer langs het plaatsje ging, verarmde de stad wat. Er was er geen geld voor grote aanpassingen en hierdoor is het stadje waarschijnlijk in deze staat bewaard gebleven. Er is een scala aan galerietjes en ateliers, een goede artistieke omgeving dus. Ook is er een klein plein met een overdekte houten markthal en diverse restaurantjes. Het is tijd voor de lunch, dus nemen we een menu de jour. Joop neemt gesauteerde canard à la Orange en ik een heerlijk biefstuk. Daarbij een lekker biertje en een mooi uitzicht. Terug bij de camper kunnen we nog buiten zitten. Er is geen zon, maar zo'n 17 graden en weinig wind. Met een vest aan is het best lekker. Om goed 5 uur gaan we naar binnen, lekker boekje lezen en een wijntje drinken.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 14, donderdag 13 oktober
Cordes sur Ciel - Uzerche = 209 km

Gisteravond en vannacht heeft het behoorlijk geregend, maar het is droog als we wakker worden. Joop gaat zich eerst douchen en maakt daarbij de laatste waterstralen op, het alarm van het water gaat af. Ik lig nog in bed en wil toch graag even douchen. Dus kleedt Joop zich aan en terwijl ik nog in bed lig rijdt hij naar de waterkraan om de tank te vullen. Heerlijk, genoeg water voor een uitgebreide douche. Na een kopje thee, een schaaltje yoghurt en een eitje, rijden we weer een stukje verder noordwaarts. Gisteravond hebben de kaart bekeken en besloten naar Uzerche, net boven Brive la Gaillarde, te gaan. Dat is een mooie rit door het Franse landschap. We rijden langs de Aveyron, via de Lot en de Dordogne. In een stadje is markt en de straat is afgesloten en wij worden eenvoudig over het trottoir geleid. Gelukkig hebben we een 'smalle' camper en het gaat net. Om kwart over 2 zijn we in Uzerche. We eten eerst iets en lopen daarna het stadje in. De stad ligt boven aan de weg en torent boven het landschap uit. Het is alweer een klim naar boven, maar niet zo steil als in Cordes. Bij het VVV halen we een stadswandeling en we slenteren door de straatjes. Bijzonder zijn de huizen die als kleine chateaus zijn gebouwd. In de 17e eeuw bouwden de gegoede burgers huizen als kastelen om hun rijkdom te laten zien. De catacomben onder de abdij zijn uit de 11e eeuw en zijn ook apart. Het is heerlijk om buiten te lopen, het is droog en de zon komt er soms zelfs even door. 's Avonds eten we in de camper heerlijke hamburgers van Ter Weele.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 15, vrijdag 14 oktober
Uzerche -Pontigny = 415 km

Ik werd vannacht wakker van een enorme hoge piep. Ik maak Joop wakker zodat hij kan kijken wat er aan de hand is. Het geluid komt van de omvormer, die mijn telefoon oplaadt. Het blijkt dat er geen stroom genoeg meer is, dus dat de accu's leeg zijn. Dat is vreemd! Zoveel gebruikt de omvormer niet. Het is 3 uur 's nachts, we gaan eerst verder slapen en morgenochtend zien we wel verder. Vanmorgen zien we inderdaad dat de huishoudaccu's bijna leeg zijn. Gelukkig zit er een beveiliging op zodat ze niet helemaal worden leeg getrokken. We kunnen geen water uit de kraan halen en ook niet douchen dus. Gelukkig had ik gisteren een extra lange douche, een keertje overslaan is niet zo erg. Maar wat wel lastig is dat het rolluik op de voorruit niet naar boven wil. Dan eerst de motor maar starten. Maar dan nog doet de elektrische bediening het niet. Joop weet waar de handmatige bediening is verstopt en krijgt met moeite het luik omhoog. Door het rijden hopen we dat de accu's weer worden opgeladen. We willen vandaag een behoorlijk stuk naar het Noorden. Het eerste stuk gaat via de snelweg en ik wil wel weer eens rijden. Via Limoges rijden we tot Vierzon de snelweg en daarna binnendoor naar Auxerre. Bij een grote hypermarche doen we wat boodschapjes en eten een broodje in de camper. Joop neemt het stuur weer over en via een wegomleiding rijdt hij allemaal kleine weggetjes tot aan de Loire. Daar kunnen we de brug niet over omdat de max hoogte 2,70 is. Met onze 2,72 en schotelantenne er bovenop, wagen we het niet op en rijden we naar de volgende brug. In Auxerre is een camperplaats maar vanwege kermis is daar nu geen plaats. Ik kijk snel in het boek en zie dat er in Pontigny nog een camperplaats is. Vanaf het moment dat Joop weer rijdt, regent het gestaag. Toen we weggingen vanmorgen regende het ook iets en onderweg was het behoorlijk mistig en triest. Omdat ik alleen buiten geweest ben om even met onze Nederlandse buren een praatje te maken, heb ik geen enkele foto gemaakt vandaag. Daarom een foto van ons heerlijk maal, bloemkool met kerriesaus. En de accu's zijn nog steeds goed. Vannacht maar even geen telefoon opladen…..

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 16, zaterdag 15 oktober
Pontigny - Monthermé = 283 km

Wat een verschil met gisteren. Toen we aankwamen in Pontigny regende het en dat heeft tot vannacht geduurd. Maar vanmorgen is alles anders. Een stralend blauwe lucht en een heerlijk zonnetje schijnt op de camper. In Pontigny staat een schitterende abdij waar we nog willen gaan kijken. Onze Nederlandse buren hebben hetzelfde idee en samen lopen we er naartoe. Het is een prachtige, eenvoudige klooster en kerk. Absoluut geen pracht en praal maar wel zeer indrukwekkend. We lopen terug en drinken nog buiten een bakje koffie in de zon. Dan is het half 12 en verlaten we Pontigny. We rijden via Troyes, Chalon sur Marner en Charlesvilles Mézières naar Monthermé in de Franse Ardennen. Daar is een mooie camperplaats aan de Meuse, de Maas. We lopen het plaatsje in om te kijken of er een leuk restaurant is om vanavond te eten, maar het valt erg tegen. Weinig gezelligheid of sfeer in het stadje. We besluiten wat klaar te maken met wat we in huis hebben. Rijst, gehakt, paprika en tomaten. Met een wijntje erbij, dan hebben we het weer goed naar onze zin. Helaas is het de laatste dag, morgen rijden we naar huis.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 17, zondag 16 oktober
Monthermé - Scherpenzeel = 340 km

Het stadje lig redelijk hoog zodat we vanmorgen in de wolken staan. We hebben geen haast, blijven nog even onder het dekbedje liggen. Maar als we wegrijden zien we de zon door de wolken komen en als ik even later via een klein weggetje naar het noorden, nog iets hoger komen, rijden we boven de wolken en in de zon. ˜Zo blijft het de hele dag en komen we met prachtig weer thuis.