– week 3

Dag 15, zaterdag 2 juli

Hitzacker 

We doen rustig aan vandaag. De weersvoorspelling is niet zo goed en ik moest gisteren m’n maandelijkse pil slikken waar ik de vorige keer veel last van had. We slapen uit, ik ben pas om half 10 wakker, en ontbijten en drinken koffie in de camper terwijl het buiten regent. ’s Middags wordt het droog en lopen we naar het Archeologisch museum waar dit weekend ook een kunst- en oude ambachten markt is. In de jaren 60 zijn hier de eerste vondsten gedaan die aantoonden dat zo’n 3000 jaar geleden hier al nederzettingen waren. In het openluchtmuseum kun je zien hoe de mensen in die tijd leefden en werkten. Er is natuurlijk ook van alles te eten en te drinken en wij nemen een hausgemachter bratwurst. We doen een paar boodschappen in de supermarkt en bij de camper terug is het afwisselend zonnig, zodat we de camper in en uit gaan. Maar om 6 uur wordt het helemaal blauw en we kunnen nog heerlijk buiten kippenvleugels van de grill eten. We zitten tot half 9 in de zon. Na de afwas gaat de schotel uit en kijken we Duitsland – Italie op de tv. Jin en Melle zijn in Luzern aangekomen en kijken ook.


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 16, zondag 3 juli 

Hitzacker – Dömitz -Hitzacker = 53 km met de fiets

We stappen vandaag weer op de fiets. Omdat hier ook geen goed openbaar vervoer is, doen we het traject weer heen en terug. De afstand vandaag valt erg mee en op de heenweg hebben we heerlijk de wind in de rug. In Rütenburg drinken we koffie met taart in de zon. Rütenburg is trouwens een heel bijzonder dorp. Het lag op de grens tussen de DDR en de Elbe, waar de Bondsrepubliek was en het dorp werd hermetisch afgesloten. Men mocht de Elbe niet over, maar ook naar Oost-Duitsland mocht niet. In 1989, vlak voor de val van de muur, hebben de dorpsbewoners de Dorfrepublik Rütenburg uitgeroepen. Vlak voor Dömitz krijgen we enorme bui op ons dak, nog geen kwartier nadat we in de zon koffie zaten te drinken. We schuilen onder een grote boom, maar het gaat zo hard dat we toch nat worden. Gelukkig hebben we wel regenjasjes bij ons. In Dömitz kijken we even bij de vesting, het enige interessante aan het stadje. We fietsen terug en de zon schijnt weer volop. Onderweg eten en drinken we wat in Damnatz en om half 4 zijn we weer thuis. Net als gisteren zitten we wisselend buiten en binnen, maar om half 6 blijven we even binnen want de lucht wordt zo zwart als de nacht en een enorme onweersbui komt over. Hierna klaart het op en we zitten tot 21.00 uur buiten.


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 17, maandag 4 juli 

Hitzacker – Lenzen = 42 km

Lenzen -Dömitz – Lenzen = 62 km met de fiets 

Na 4 dagen verlaten vanmorgen Hitzacker. Het weer ziet er goed uit. Wisselend bewolkt en zo’n 22 gr. Prima fietsweer. We rijden eerst naar de camperplaats in Lenzen. Onderweg komen we langs de Aldi en doen we snel een paar boodschappen. De camperplaats ligt aan de Rudowersee bij een Restaurant. Wij kunnen er prachtig staan. Na een bakje koffie stappen we op de fiets. We steken eerst met het pontje de Elbe over en fietsen de alternatieve route onderlangs naar Dömitz. Het is een hele afwisselende route. We komen langs Gorleben, waar ze het kernafval van heel Duitsland in zoutkoepels onder de grond opbergen. Ik vind het maar een raar idee, we rijden snel verder. We stoppen bij een uitzichttoren en kunnen prachtig over het landschap kijken. Onderweg komen we langs een historische spoorbrug. In Dömitz zien we bij de haven een prachtig terras en we lunchen met heerlijk donker Vielanker bier en een biologische hamburger. We fietsen door een prachtig gebied terug naar Lenzen. Dit deel langs de Elbe is een door Unesco aangewezen biosfeerreservaat. Dat houdt in dat het gebied een natuurlijk ecosysteem heeft en moet behouden. De hafenküche in Dömitz doet in deze sfeer mee om zo verantwoord mogelijke gerechten te serveren. Helaas heeft de biosfeer ook minder leuke kanten. De laatste kilometers fietsen we door een regen van muggen. We moeten onze mond stijf dicht houden en uitkijken dat ze niet je neusgaten invliegen. Het is alsof we gemuggenstraald worden.
In Lenzen terug kunnen we heerlijk in de zon zitten. De luifel gaat uit en mijn 2e bikinimomentje is daar. Na het eten fietsen we nog even langs het meer en naar het stadje. Het stadje stelt niet veel voor maar heeft een mooie burcht, wat nu een bio-hotel is, een stompe toren als restant van de vroegere stadsmuur en een raadhuis uit 1713.


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 18, dinsdag 5 juli 

Lenzen – Schnackenburg – Lenzen = 37,5 km met de fiets

De ochtend begint fantastisch. Veel zon, blauwe lucht zoals we deze vakantie nog niet hebben gezien. We staan op tijd op om vanmorgen te fietsen, want er is voor vanmiddag regen en zelfs onweer voorspeld. Om kwart over 9 zitten we al in onze korte broek op de fiets. Het is weer een mooie route door de biosferen en bij de pont naar Snackenburg steken we de Elbe over om via de andere kant terug te fietsen. Eigenlijk wilden we de dubbele afstand doen, naar Wittenberge en terug, maar vanwege het weer halveren we deze etappe. In Snackenburg is het Grenzlandmuseum. We fietsen dan weer in voormalig Oost-Duitsland en dan weer in West-Duitsland. De Elbe is een heel stuk de grens geweest en daar wordt toch wel vaak aan herinnerd d.m.v. borden, voormalige wachttorens en nu dan dit Grenzlandmuseum. We zien al dagen lang veel ooievaars vliegen en in nesten zitten. Het is hier echt een ooievaarsgebied. Om 12.00 uur zijn we terug bij de camper. We drinken nog een kopje cappu en dan doen we een paar braadworstjes op de grill. Er is ondertussen meer bewolking gekomen maar de zon schijnt nog voldoende om even de bikini aan te trekken en lekker in de zon een boekje te lezen. Maar dan gaat het waaien, wordt de bewolking dikker en koelt het af. Maar veel regen komt er niet.


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 19, woensdag 6 juli

Lenzen -Wittenberge = 34 km

Wittenberge – Schnackenburg – Wittenberge = 62 km met de fiets

We trekken vandaag een klein stukje verder met de camper. De bedoeling is in Wittenberge op een leuke plek aan de haven te gaan staan. Het is inderdaad een leuke plek, maar er staan geen andere campers en als we willen parkeren komt de havenmeester naar ons toe om te vertellen dat tot zondag deze plaats is afgesloten. O jee, wat nu? Plan B bedenken. We kijken in de boekjes en 5 km boven Wittenberge is nog een camperplaats. We rijden erheen en in een klein dorpje is een stukje terrein aan een leuk vennetje tussen de sportterreinen waar campers mogen staan. Er staat verder niemand, maar dat deert ons niet. We stappen na de koffie op de fiets om naar Schnackenburg en weer terug te fietsen. Er staat wel een hele harde wind en het is ook niet zo warm, ik denk 17 gr. Gelukkig is er vanmiddag geen regen voorspeld. We fietsen via een spoorbrug de Elbe over maar op de brug waait het zo enorm dat het te link is om te fietsen, dus lopen we de brug over. We fietsen door Wahrenberg, dat het ooievaars rijkste dorp van Saksen Anhalt moet zijn. Nou, we hebben al heel veel ooievaars gezien en we zien vandaag weer een heleboel maar niet in Wahrenberg, haha! Ook komen we door Stresow, een klein dorpje dat in de Oost-Duitse tijd midden in het spergebied van de DDR lag. De bewoners zijn destijds of vertrokken of uitgezet, maar het hele dorp is verdwenen en alles is verwijderd. Er staat nu alleen nog een gedenkteken en een paar resten van het spergebied zoals een grenspaal en een hek. Maar ook een overdekte picknickplaats waar we kunnen schuilen als het opeens héél erg hard gaat regenen. We eten een banaan en wat koekjes als lunch en als de bui voorbij is fietsen we verder. We steken met het pontje de Elbe over en waaien terug via de dijk naar Wittenberge. Ik ben ontzettend moe, maar na een Eiskaffee in de stad gaat het wel weer en doen we de hoogtepunten van het stadje nog even aan, zoals het oudste huis, een oude burcht en een mooi raadhuis. Maar dan schrik ik me rot als Joop met zijn handrem in een hek blijft hangen en languit over de weg gaat, op een haar na een (stilstaande) auto mist. Ik ren naar hem toe om hem te redden, maar dat blijkt gelukkig niet nodig. Hij mankeert helemaal niks. Dat is mazzel, voor hetzelfde geld breek je iets. We fietsen terug naar de camper en kunnen even in de zon en wind zitten. Dat gaan we naar der alte Dorfskrug en eten er een heerlijke schnitzel en snoekbaars. De accu’s hebben we daar even bijgeladen, want er is geen stroom op de camperplaats.


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 20, donderdag 7 juli 

Wittenberge – Glöwen -Havelberg = 50 km

Wittenberg – Glöwen = 40 km met de fiets

De afstand naar Havelberg is net te veel om heen en terug te fietsen en er zijn halverwege geen pontjes. Maar 10 km boven Havelberg ligt het station Glöwen en vandaar kunnen we naar Wittenberge. We rijden met de camper naar het station in Wittenberge en zetten daar de fietsjes neer. Dan rijden we door naar Glöwen en nemen daar de trein terug en de camper blijft bij het station. We zijn veel te vroeg en de trein heeft vertraging, maar we kunnen de stoeltjes even buiten zetten en drinken eerst koffie op de parkeerplaats. In Wittenberge pakken we de Elbaradweg weer op. In storchendorf Rühstädt stoppen we om wat te eten. Gisteren kwamen we door het dorp met de meeste ooievaars van Saksen Anhalt. Nou, vandaag doen we er een schepje boven op: Rühstädt is het dorp met de meeste ooievaars van heel Duitsland!! Er zitten zo’n 40 ooievaarspaartjes in het dorp. We zien hier inderdaad overal nesten op de daken. De route gaat verder een stukje langs de Havel, die weer langs de Elbe gaat. We wilden helemaal naar Havelberg rijden en daarna terug naar het station, maar we fietsen een stukje verkeerd en zien een bordje Glöwen en we besluiten maar richting station te fietsen. De camper staat er nog en de fietsen gaan weer de garage in. In Havelberg is een leuke camping en daar gaan we staan. Het weer is prima vandaag, wolken en zon en ongeveer 22 gr. We drinken een lekker biertje bij de camper en s’avonds doen we wat knoflookgarnalen en een hamburger op de grill. We willen de wedstrijd Frankrijk – Duitsland kijken maar hebben geen ontvangst vanwege een boom.


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 21, vrijdag 8 juli 

Havelberg – Werben – Havelberg = 25 km met de fiets

Vandaag hebben we een rustdag. We worden pas om kwart voor 9 wakker, heerlijk! Ik bak broodjes in ons oventje en we ontbijten buiten. Het is lekker weer, een beetje zon en ongeveer 24 gr. We maken wat plannen voor de komende dagen en willen morgen een rondje Arneburg doen, maar het is net iets te ver voor 1 dag. We besluiten dus vandaag alvast een stukje te fietsen. We fietsen naar Werben, wat het kleinste Hanzestadje ter wereld is. Er staat een mooie kerk waar we een kijkje binnen nemen. De kerk is van oorsprong uit 1200 maar zoals zo vaak een aantal keren afgebrand of ingestort en opnieuw opgebouwd. In de kerk ligt de bijbel open op het boek Job, hfdst. 28. Er zijn kaarsjes die je in het zand kunt aansteken voor iemand die je wilt herdenken. Dat is zeker voor ons bedoeld dus steken wij een kaarsje voor onze Jasper Job aan en steken die in het zand. We fietsen een leuk rondje en doen de rest van de dag rustig aan. Aan het eind van de middag fietsen we naar het stadje Havelberg, waarvan het centrum op een eilandje ligt en de enorme, bijzondere Dom op een heuvel, net daarbuiten. Fijn dat je hier de kerken zo binnen kunt lopen, zonder entree te hoeven betalen. Naast de Dom is een Italiaans restaurant met een terras met prachtig uitzicht over Havelberg. We nemen een Eiskaffee, maar het wordt in de verte super donker. We betalen snel en we maken dat we op de camping komen. We zijn net bij de camper als de bui losbarst. Gelukkig zitten we droog onder de luifel. Na de bui klaart het weer op en zitten tot 9 uur lekker buiten.



>> naar week 4