– week 2

Dag 8, zondag 25 juni

Lechbruck an See

Zoals was voorspeld is het vanmorgen vroeg gaan regenen. We slapen heerlijk uit terwijl de regen op het dak tikt. Als we er tegen 10 uur toch maar eens uit gaan, bakken we croissantjes in de oven en koken we een eitje. Lekker uitgebreid ontbijten op zondagmorgen. Om een uur of 2 wordt de regen minder en kunnen we alweer buiten lunchen. Om 4 uur stappen we op de fiets en we maken een prachtige tocht van 31 km. We komen door Steingaden, waar een een mooie Kloosterkerk met kloostertuin te bewonderen is. In Wies staat de beroemde Bedevaartskerk. Hier zijn we al eens eerder geweest met de camper. Zie http://joopenjodie.nl/camperreizen/zomer-2011/
We lopen toch nog maar even deze bijzondere Rococo kerk in. Daarna fietsen we verder door het prachtige landschap van de Allgäu. Glooiende wegen door kleine dorpjes, waar de koeien over straat lopen. Het is melktijd, haha! Uiteindelijk komen we weer in Lechbruck uit, waar we een ijsje in het zonnetje eten.
We kunnen bij de camper nog buiten zitten tot 9 uur. Ondanks de slechte voorspelling, weer een heerlijke dag.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 9, maandag 26 juni

Lechbruck – Krimml, 191 km

Vandaag verlaten we Duitsland. Het is opnieuw een prachtige dag. Een strakblauwe lucht en na de regen van gisteren is het ook heel erg helder. Na het ontbijtje en het servicen, rijden we via de grens bij Achenkirchen, Oostenrijk binnen. Een prachtige route via de Bundesstrasse. Het plan was via Wörgl, Mittersill en Felbertauerntunnel naar het zuiden af te zakken, maar eenmaal in Oostenrijk stelt Joop voor om via de Gerlospas en Krimml Wasserfälle te rijden. Zo’n pas is met dit heldere weer eigenlijk het mooist. De plannen wijzigen we dus en zo komen we terecht op een camperplaats in Krimml. We zoeken een mooi plekje met uitzicht op de waterval en checken in bij het hotel waar de camperplaats bij hoort. Een mazzeltje, want met de gästekarte hebben we ook toegang tot de wandeling naar de waterval. Normaal kost dit 3,00 p.p. We trekken de wandelschoenen aan en lopen naar het startpunt van de wandeling. Het is vreselijk toeristisch, maar de meeste toeristen komen terug. Het is een behoorlijke klim, in totaal 1,5 uur bergopwaarts. Met een hoogte van in totaal 380 meter zijn de Krimmler watervallen de grootste van Centraal-Europa en de op vijf na hoogste van de wereld. Als we een uur hebben geklommen rusten we uit op een prachtig terras met uitzicht over het dal. Dan is het nog een half uurtje naar de bovenste waterval. Het is ondertussen 5 uur geworden en we zijn nu bijna de enige toeristen nog die boven zijn. Het is er prachtig. De wandeling terug gaat redelijk snel, maar omdat sommige stukken heel steil zijn, doen we wel voorzichtig. Om half 7 zijn we weer bij de camper, moe maar zeer voldaan. We eten een schnitzel bij het restaurant want het is schnitzeldag. En omdat ze van eigen landbouw komen, waag ik me er ook maar aan. We zitten buiten tot een uur of 10 met het geruis van de waterval op de achtergrond.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 10, dinsdag 27 juni

Krimml – Oberdrauburg, 117 km

Het heeft vannacht of vanmorgen vroeg wat geregend. Maar wanneer we opstaan is het droog en ontbijten we buiten. Na de koffie gaan we verder, de bergen door naar het zuiden van Oostenrijk. Onderweg, net voor Mittersill komen we de langs een panorama kabelbaan naar de Kitzbühel Alpen. Dat lijkt ons wel wat. Het zou vandaag nog een redelijke dag zijn met een kleine kans op een bui. We wagen het er op. Bij de kassa van de kabelbaan wacht ons een verrassing als we horen dat het “Dienstag: Seniorentag” is. Dat betekent dat op dinsdag alle 60+-ers 20% korting krijgen. Dat scheelt toch gauw € 10,00. Het is een behoorlijk lange tocht met de kabelbaan naar boven, wel 20 minuten. Daar lopen we naar de Panama alm, een prachtige wandeling, hoog in de alpen met uitzicht op mooie dalen en machtige sneeuwbergen. We krijgen nog wel een buitje op ons dak en lopen zelfs door de wolken en het ziet er even later zo dreigend uit dat we denken dat er onweer komt. Maar hoe snel kan het in de bergen omslaan, want na een pauze met een broodje, lopen weer in het zonnetje en trekt de lucht weer helemaal open. We gaan weer met de kabelbaan naar beneden en rijden via de Felbertauernstrasse en de Felbertauerntunnel naar Lienz. Onderweg is het vreselijk slecht weer. We zien nauwelijks iets, maar gelukkig is het bij Lienz droog. We doen snel een paar boodschappen en rijden dan naar de camping in Oberdrauburg. Hier hebben we in 2015 ook gestaan. Het ligt heel strategisch, richting Italië of Karinthië en de wasmachines zijn heel goedkoop. Bovendien is het een hele keurige en niet te grote camping. Ik doe gauw een was in de machine en we eten bij de camper.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 11, woensdag 28 juni
Oberdrauburg – Döbriach, 69 km

Het heeft vannacht weer wat geregend, maar opnieuw is het zonnig als we aan het ontbijt zitten. We dubben nog wat we zullen gaan doen, maar besluiten in Oostenrijk te blijven, alleen iets meer naar het oosten. Het wordt een camping in Döbriach aan de Milstätter See. We vertrekken om half 11 en om iets voor 12 uur zijn we bij de camping. We kiezen een plekje dichtbij het zwembad tussen de bloemen. Het is zo dichtbij het zwembad dat ik gewoon met Joop kan blijven kletsten terwijl ik aan het zwembad lig. De zon komt er even flink door en het is heerlijk. Helaas duurt het niet lang, want dan begint het te regenen. Dat was voor vandaag ook voorspeld. Wanneer het droog wordt wandelen we eerst naar het meer en daarna naar het dorpje. Onze camping ligt het verst van het meer, het is ongeveer 10 min lopen, maar verder zijn het alleen maar campings hier. We zijn goed en wel terug bij de camper of het begint echt te regenen. Met onweer zelfs. Maar het is droog in de camper en we lezen een boekje, drinken een wijntje en dan is het weer droog. We kunnen weer buiten eten, alleen is het wel behoorlijk afgekoeld.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 12, donderdag 29 juni

Döbriach

Gisteravond heeft het behoorlijk geregend en ook vanmorgen regent het nog een beetje. Het is afgekoeld naar 14 gr. dus ontbijten we maar binnen. Het is bewolkt en het ziet er naar uit dat er wel een bui gaat vallen, maar we wagen we het er toch op. Joop haalt de fietsen uit de garage, we stoppen de regenjassen en plu’s in de fietstassen en gaan op pad. We willen rond de Millstätter See fietsen, zo’n 30 km. Het zuidelijke deel gaat door het bos. We fietsen echt vlak langs het meer, maar het is een aardige steile berm. We gaan berg op, berg af en het gaat mij soms te hard. Het pad is nat en er ligt veel los split, dus een slip is zo gemaakt en dan zou ik naar beneden storten. Dan moet Joop 112 gaan bellen en daar hebben we niks aan. Dus regelmatig sta ik flink in de remmen. Als we in Seeboden, dat ligt net aan de andere kant van het meer, aankomen komt de zon er door en in Millstatt zoeken we een terras op aan het meer en eten een verrukkelijke forel. Aan de noordelijke kant van het meer ligt het fietspad naast de weg. Dat is minder leuk, maar het uitzicht over het meer maakt veel goed. We doen nog even een paar boodschapjes in het dorpje en als we bij de camper komen nemen we een duik in het zwembad. Tegen een uur of zes begint het toch weer te regenen. We eten een broodje in de camper, want het koelt ’s avonds wel weer af.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 13, vrijdag 30 juni

Döbriach

We blijven nog een dagje op de camping in Döbriach. De zon schijnt vanmorgen als we wakker worden en ik trek m’n bikini aan en ga gelijk het zwembad in. Het is heerlijk. Joop komt er ook in en we douchen in de welnessruimte bij het zwembad. We ontbijten in de zon en ondertussen drogen we weer op. Na de koffie trekken we onze wandelschoenen aan. Er zijn diverse wandelingen en we lopen vanaf de camping naar het meer en daar gaan we omhoog naar Glanz. Het is een aardige klim door het bos, maar wanneer we boven zijn worden we beloond met een prachtig uitzicht over het meer. In Glanz kunnen we kiezen hoe we verder lopen en we nemen de wandeling naar Bergfried, dat op 1128 m hoogte ligt. Het is een prachtige wandeling, met steeds mooiere uitzichten over het meer, maar op laatst gaat het wel heel steil naar boven. Stapje voor stapje stijgen we en komen we uit bij het Sternenbalkon, het mooiste uitzicht van de wandeling. Van hieruit zie je hele meer liggen. Geweldig!! Het is ondertussen wel bewolkt, maar op een of andere manier is er steeds zon. In het restaurant in Bergfried drinken we een alkoholvrij biertje en nemen een stuk taart. De terugweg is nog spectaculairder. Via rotsen, boomstammen, kleine weggetjes door weilanden gaat de route heel steil naar beneden. Het is bij iedere stap goed uitkijken waar je hem zet, anders rol je naar beneden. Uiteindelijk komen we terug in Döbriach en om 4 uur zijn we terug bij de camper. Volgens mijn fitbit horloge, hebben we 12 km en 3 uur en 45 min gelopen. We zijn moe en vallen bij de camper in slaap. We nemen nog een duik in het zwembad en ’s avonds eten we worstjes van de barbecue.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 14, zaterdag 1 juli

Döbriach – Ziel, 25 km

Ik lig om half 9 al in het zwembad. De zon is net over de bergen te voorschijn gekomen en het water is heerlijk. Ik zwem een aantal baantjes en Joop komt er ook even bij. Het is iets frisser dan gisteren en ontbijten in de natte bikini trek ik vandaag niet. We ruimen de boel op, drinken een bakje koffie en dan verlaten we deze leuke camping. Vanaf vandaag is het ACSI-tarief niet meer geldig en hoogseizoen, dus bijna het dubbele tarief. Maar na 3 dagen willen we ook weer wat anders zien. Even aan de andere kant van de berg in het Drau-dal is een leuke camperplaats. Het is maar 25 km verder maar toch weer een heel andere omgeving. De plek is fantastisch, met een prachtig uitzicht over het dal. De zon schijnt volop en we genieten van het weer en uitzicht. Om kwart voor 3 pakken we de fietsen en fietsen door het Draudal naar Spittal. Het is ruim 14 km en we zien in de bergen dikke wolken hangen die er dreigend uitzien. In Spittal voelen we wel een paar druppels maar het stelt niet veel voor. We lopen door het plaatsje dat eigenlijk een beetje tegenvalt. We willen een terrasje pakken maar de lucht ziet er heel dreigend uit, zodat we besluiten terug te fietsen. We zijn net op tijd bij de camper terug. Het begint hard te waaien en ik zie de bliksem in de lucht. Joop zet gauw de fietsjes binnen. Ik wil helpen de omgewaaide stoeltjes binnen te zetten maar dan wordt de camperdeur door een rukwind dichtgeslagen terwijl de hordeur er nog voor zit. Nééé-éé, onze mooie hordeur knalt er uit. Dat ziet er niet best uit. Joop kijkt nog of hij wat kan verhelpen, maar er is iets afgebroken waardoor hij niet meer normaal open en dicht kan. Gelukkig kunnen we hem heel voorzichtig helemaal dicht krijgen, waardoor de camperdeur wel dicht kan. Dat wordt straks z’n eerste klusje op z’n pensioendag.
Het is ook aardig afgekoeld en we gaan gauw de camper in. De regen valt mee en het is een mooi gezicht de wolken in het dal te zien komen en gaan. De rest van de avond blijven we lekker binnen.

Naar week 3 >>
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++