– week 3


Dag 15, zondag 2 juli

Ziebl

Vandaag houden we een rustdag. We hopen op een mooie dag om lekker te kunnen zonnen, lezen en een beetje niks doen. Om 8 uur lijkt het goed te worden met een blauwe lucht en 18 gr. Maar dan wordt het bewolkter en kouder. De temperatuur zakt naar 14 gr. Maar omdat het toch een rustdag is, blijven we heerlijk tot 10 uur in ons bed een boekje lezen. Gelukkig loopt de temperatuur weer op tot 20 gr en ’s middags komt af en toe de zon er door. We lezen, eten en drinken wat en ’s avonds doen we lekkere saté-tjes op de grill. Prima rustdag. Morgen weer een stukje verder.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 16: maandag 3 juli

Ziebl – Hermagor, 45 km

Vandaag schijnt de zon weer. We genieten tijdens het ontbijt en koffie nog van het schitterende uitzicht en dan pakken we in. We moeten de bergen door iets naar het zuiden, het laatste dal in Oostenrijk voor de Italiaanse grens. TomTom lijkt ons de goede kant op te sturen maar dan komen we terecht bij een daling van 24%. Oeps, dat is toch niet helemaal de bedoeling. We rijden een andere richting in en keren om. Even verderop zien we een bord naar Hermagor, de juiste richting. Deze weg lijkt een stuk beter. Alhoewel ook hier 2 dalingen van 18% en één stijging van 16% in zitten. Het is wel te doen, maar ik zit wel strak in m’n stoel, zeker als de weg soms ook nog supersmal is. Uiteindelijk komen we op de B111, de Karinthië-Dolomietenstrasse. 2 km voor Hermagor is een mooie camping, camping Schluga. Er is nog plaats genoeg. De zon schijnt heerlijk en er is weer een prachtig zwembad, met ligweide, waar we ’s middags heerlijk vertoeven. Daarna pakken we de fiets en fietsen door het dal een leuke fietsroute, eerst naar de Pressegger See en daarna naar het stadje Hermagor. Daar pakken we een terrasje en doen een paar boodschapjes. Ook zien we het beeld van St. Hermagores en we branden een kaarsje voor Jasper in de kerk. Bij het restaurant van de camping eten we wat en zitten ’s avonds nog lang buiten.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 17, dinsdag 4 juli

Hermagor

Ik ben blij dat ik het verslag van vandaag kan opschrijven en kan navertellen. Het was even héél spannend. We doen vanmorgen eerst rustig aan. Het is stralend weer en we ontbijten in de zwembroek en bikini. We dubben nog even wat we gaan doen: eerst zwemmen en zonnen en daarna wandelen of eerst gaan wandelen. We kiezen voor het laatste en wandelen vanaf de camping naar Radnig, een klein gehucht in de bergen. Het is een prachtige route door het bos en Radnig verrast ons. We hadden een gehucht met een paar boerderijen verwacht, maar het is een uitgestrekt, zonnige plaats met alleen maar luxe huizen. Allemaal nog vrij nieuw, maar geen enkele boerderij of bedrijf. Wel is er een natuurzwembad met prachtig terras, waar we even wat drinken. Er is nog een wandeling van ongeveer een half uur naar een waterval en daar lopen we heen. Ook dat is een hele leuke tocht. Vanaf de waterval lopen we terug naar Radnig en nemen daar een andere route terug naar Hermagor. Halverwege deze route krijg ik de schrik van m’n leven als we een waarschuwingsbord zien met: Achtung, Bär!! Met een foto van een beer erop! Een beer?? Hier in dit bos, waar we helemaal alleen lopen en verder niemand tegenkomen? Ik doe heel stoer en zeg dat er natuurlijk geen beren in Oostenrijk zijn, maar eigenlijk vind ik het best eng. Joop zegt ook niet veel en zo lopen we stil verder, maar stappen wel flink door. Er is ook nergens een bankje waar we even kunnen rusten. Maar ook al was die er wel, dan nog gingen we niet rustig zitten om een appeltje te eten. Brr. Na ongeveer een half uur zien we weer wat huizen in het dal en daar staat hetzelfde waarschuwingsbord aan de andere kant. En ook bij het begin van het pad staat dat bord. Waarschijnlijk hebben we toch een verkeerde route genomen, maar ik ben blij dat we weer op de camping terecht zijn. Ondanks het enge stuk, was het wel een prachtige wandeling. We gaan nog even het zwembad in en ’s avonds kook ik buiten chili con carne. Het is een zachte avond.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 18, woensdag 5 juli

Hermagor – Kötschach, 46 km

We verlaten camping Schluga om iets verderop voorbij Kötschach-Mauthern op een camperplaats te gaan staan. Onderweg stoppen we bij Tröpolach waar we met de kabelbaan omhoog gaan naar Nassfeld. Een gigantisch skigebied op de grens met Italië en wat in de zomer een mooi wandelgebied is. Ook is er een rodelbaan en vanalles te doen voor kinderen. Wij wandelen eerst boven en lopen zelfs nog even door Italië. Dan dalen we af naar het tussenstation, waar we de kabelbaan weer naar beneden nemen. Het is erg warm vandaag. Boven heb je het niet in de gaten, maar wanneer we weer beneden zijn voelen we de hitte. Op een terras in de schaduw nemen we een Eiskaffee en dan rijden we verder richting Kötschach. Onderweg krijgen we een buitje, maar bij de camperplaats is het droog. We zitten de rest van de middag heerlijk buiten. De camperplaats hoort bij een bikershotel “Die Gailberghöhe” en het ligt schitterend. In het hotel kunnen we lekker eten. Joop een schnitzel en ik iets vegetarisch. Het rommelt in de verte en regent wel wat. Hopelijk is het morgen weer droog.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 19, donderdag 6 juli

Kötschach

Het is vandaag de mooiste en warmste dag van de vakantie. Er is geen wolkje aan de lucht en het is strak blauw. Ik trek direct m’n bikini aan en die houd ik de hele dag aan, lekker makkelijk. En omdat we op 1000 meter zitten is het best goed uit te houden. Alle andere campers die hier vannacht stonden zijn om 10 uur vertrokken en wij hebben de hele camperplaats (32 plekken) voor ons zelf. We verplaatsen de camper een paar meter verderop waar we uitzicht hebben op de Dolomieten. Pas na de middag verschijnt er hier en daar een wolkje, het blijven de bergen natuurlijk. ’s Middags lopen we vanaf de camperplaats omhoog, waar we een prachtig uitzicht hebben op het Draudal en aan de andere kant nog iets van het dolomieten dal kunnen zien. Prachtig. Bij het restaurant drinken we een biertje met verrukkelijke apfelstrudel en een onvervalste heidelbeeren schnaps, typisch Oostenrijks, volgens de serveerster.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 20, vrijdag 7 juli

Kötschach – Bad Tölz, 242 km

We willen vandaag Oostenrijk door,  terug naar zuid-Duitsland. We verlaten bij schitterend weer de mooie camperplaats en rijden via het Gailtal en Drautal bij Lienz weer naar de Felbertauerntunnel. Wanneer we zo’n 10 km voor de tunnel zijn worden wij aangehouden door de politie. We kunnen niet verder en worden, samen met alle andere auto’s die na ons komen, naar een parkeerplaats iets hogerop verwezen. Niemand weet wat er aan de hand is en hoe lang het gaat duren. Het blijkt uiteindelijk een wielerwedstrijd te zijn en we hebben een uur oponthoud. Nou ja, het is vakantie en ik kan koffie zetten wat ik ook doe natuurlijk. Als we verder kunnen zijn we de tunnel snel door en rijden we via Mittersill, Kitzbühel, door het Brixental naar Wörgl. We stoppen 1x om broodjes te eten en om 16:00 zijn we in Bad Tölz in Zuid-Duitsland. Een prachtig plaatsje aan de Isar met een grote camperplaats, eveneens aan de Isar. We zetten de stoeltje in het gras aan het water en drinken eerst een biertje. Daarna lopen we het stadje in. We eten een pizza op een terras en lopen daarna naar de Kalvarienberg met de Kalvarienkirche, een hele bijzonder barokke kerk. Als we binnenkomen zien we een soort van grot onder het altaar, waar Jezus waarschijnlijk ligt. Daarachter kun je naar beneden en daar vandaan weer naar boven via trappen naar een balkon. Echt heel bijzonder. Als we de via andere kant de kerk verlaten zien we een soort golgotha berg met 3 levensgrote kruizen. Ook is er een kruisweg met 14 kruiskapellen. Deze weg hebben we niet gelopen, we gaan via een andere route terug en komen zo weer op de camperplaats uit. Het is wat rumoerig naast ons, we pakken onze stoeltjes weer op om aan het water te gaan zitten. Maar dan begint het te lichten en te rommelen. Als het gaat regenen pakken we in en gaan naar binnen. Alle ramen van de camper wijd open want het is nog heel erg warm.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 21, zaterdag 8 juli

Bad Tölz – Hünfeld, 491 km

Het heeft gisteravond en vannacht heel erg hard geregend. Maar gelukkig is het droog vanmorgen alhoewel er nog wel veel bewolking is. We ontbijten binnen en vertrekken iets voor 10 uur uit Bad Tölz. Het eerste uur rijden we binnendoor, maar vanaf Landsberg an der Lech nemen we de snelweg. Eerst via Augsburg, dan de A8 richting Ulm en daarna de A7 naar Fulda. Iets boven Fulda ligt een klein plaatsje Hünfeld, waar een rustige camperplaats is. Om 4 uur zijn we er. We drinken even wat en dan gaan we op verkenning uit. Er is een klein meertje en een leuk park vlak in de buurt. Rond het meertje is een sprookjes wandeling met bronzen beeldjes van 5 sprookjes van Grimm. Erg leuk. Overigens staan door de hele stad bronzen beelden. Maar de grootste beroemdheid is Konrad Zuse. Ja, wie kent hem niet. Nou, in Hünfeld is er een museum over, een hotel vernoemd, twee beelden en misschien nog wel meer. Hij was een ingenieur die de eerste computer heeft gebouwd. Hij is in Hünfeld gestorven. We zoeken ondertussen een restaurantje maar dat valt wel tegen. Eerst drinken we een biertje bij het Best Western hotel, maar dan Google ik en vind gelukkig een Gasthof met een ‘gut bürgeliche Küche’. Een heerlijk plekje in de tuin en dan eten we ons laatste schnitzel en heerlijke Duitse vegetarisch gerecht. Het is nog super zacht en op de camperplaats, waar nog 2 andere campers staan, zetten we de stoeltjes weer buiten.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dag 22, zondag 9 juli
Hünfeld – Scherpenzeel, 496 km

We vertrekken om kwart voor 10 en vandaag rijd ik voor de verandering. We rijden verder via de A7 en bij Kassel gaan we de A44 op. Via Dortmund, Oberhausen rijden we bij Emmerich Nederland weer binnen. We brengen gelijk een bezoekje aan de moeders en vader in Apeldoorn en Vaassen en dan zijn om 6 uur thuis. De heerlijke vakantie is helaas voorbij.