Lanzarote

Dinsdag 7 april

Om 5 uur vertrekken we uit Scherpenzeel naar Düsseldorf. Volgens TomTom is het één uur en 3 kwartier rijden. Het eerste stuk is nog heerlijk rustig, maar iets verder in Duitsland wordt het erg druk en het scheelt een haar, of we belanden in de file. Gelukkig kunnen we doorrijden en om kwart voor 7 zijn we op het vliegveld. De auto wordt opgehaald door Valet parking, maar het duurt even voordat ons mannetje er is. Ook hij was opgehouden in het verkeer. Hij neemt de auto mee en brengt hem naar een parkeerplaats. Wij kunnen zodoende direct naar de vertrekhal om de bagage in te leveren. Alles gaat soepeltjes en we hebben nog tijd voor een kopje koffie bij de Starbucks. Om 8 uur moeten aan boord en iets voor 9 uur stijgen we op. Het is een rustige en prima vlucht met Air Berlin.

Op 12 uur plaatselijk tijd landen we. We halen eerst de huurauto op en daarna rijden we naar het hotel, La Geria in Puerto del Carmen. Het is maar 8 km dus we zijn er snel. Helaas is onze kamer nog niet schoon maar het lunchbuffet staat klaar, we kunnen zo aanschuiven. We beginnen met een drankje, lees: biertje en wijntje en laten het ons goed smaken. Om half 3 kunnen we naar onze kamer. Het is een hele ruime kamer met een heel groot balkon. Het is meer een terras want het is op de begane grond en grenst aan het zwembad. We gaan heerlijk in het zonnetje zitten en genieten van de warmte. Het is niet eens zo heel warm, ik denk 20 graden, maar als de zon schijnt is dat prima. We dommelen af en toe in om een beetje slaaptekort in te halen. Joop krijgt dorst en ik wil even aan de boulevard kijken. Vanaf het zwembad lopen we de weg over en staan aan het strand. Het is een heel breed strand met veel ligstoelen, maar het is niet druk. Waarschijnlijk toch omdat het fris is als de zon achter de wolken verdwijnt. Maar aan het zwembad is het druk. Joop en ik nemen een biertje aan het zwembad en we sms’en Adri dat we daar zitten. Met z’n vieren lopen we daarna naar het stadje Puerto del Carmen. Het is één lange boulevard langs het strand en de weg. Het is een behoorlijke wandeling, een dik half uur lopen op een rustig tempo. We eten een ijsje en wandelen weer terug. Het eten ’s avonds is prima, veel keuze, maar niet overdadig. Ook wordt er steeds verse vis en vlees gebakken door de kok. Vanavond is er flamingodansen in de bar, maar als we daar komen is het bijna afgelopen. Dat vinden we niet erg. We nemen nog een kopje koffie en daarna een afzakkertje aan de bar. We profiteren optimaal van het all inclusive concept. Om half 12 sluit de bar en Adri bestelt op de valreep nog een Cava. Mijn oogjes vallen bijna dicht, ik ga dan ook naar m’n kamer. De rest volgt. Wel naar hun eigen stekje uiteraard.
De plannen voor morgen zijn ondertussen al in ruwe vorm gemaakt.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Woensdag 8 april

Na het ontbijt gaan we naar het zwembad. Ik zoek 4 ligstoelen die nog vrij zijn. De meeste zijn al bezet en het is nog maar kwart over 10. Vlak voor ons eigen terras van de hotelkamer staan er 4. Een beetje nog in de schaduw maar de zon komt snel over de palmbomen geen. Harry en Adri hebben al gewandeld en ontbijten iets later dan wij. Als Adri er is gaan we eerst zwemmen. We trekken een aantal baantjes. Ik heb een sjaaltje om mijn hoofd gebonden en dat hou ik op. Het ziet er wel kankerachtig uit, maar dat moet dan maar. We lezen en zonnen. Na de lunch rijden we naar La Geria, het wijnbouwgebied van Lanzarote. Het eiland is erg vulkanisch en er staat altijd wind. De wijnbouw hier is heel bijzonder. De druivenstruiken staan in kuilen van vulkanische grond of er zijn plekjes gemaakt omringd door stenen om de struiken te beschermen tegen de wind. We gaan een bodega in en proeven de wijn. Ook kopen we een flesje. We toeren verder door het bijzondere landschap en komen uiteindelijk uit bij El Golfo. Hier lopen we naar een uitzichtpunt van de Groene Lagune. Wat een schitterende plek. Een lagune met helder blauw water en een pikzwart strand. Omringd door rotsen met verschillende kleuren. In de lagune ligt ook een meer met groen water. Vanaf het uitzichtpunt lopen we via een steil gravelweggetje naar beneden, de Lagune in. Wat een mooi plekje. Het is ondertussen 7 uur en we gaan op zoek naar een mooi plekje om de zon te zien ondergaan. El Golfo heeft een aantal leuke restaurantjes waar je verrukkelijk verse vis kunt eten. Helaas, wij hebben all inclusive in het hotel, maar we bestellen een liter Sangria en genieten van de wijn en prachtige zonsondergang. Hierna racen we terug naar het hotel waar we nog net op tijd zijn om te eten. Na de koffie lekker naar bed.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Donderdag 9 april

Het programma van de afgelopen en komende dagen is door Adri vastgesteld en door de rest goedgekeurd. Vandaag staat het huis van Cesar Manrique, de Cactus tuin en Arrecife op de lijst. Maar eerst gaan we s’morgens weer lekker luieren aan het zwembad. Ik leg voordat we gaan ontbijten de handdoeken op een paar stoelen die al lekker in de zon staan. Doe je dat niet dan is er kans de je geen stoel meer hebt en zeker geen 4 bij elkaar. Je mag de handdoek 90 min laten liggen en daar wordt ook op gecontroleerd. We hebben nu dus een mooi plekje. Adri en ik gaan eerst weer een paar baantjes trekken. Dat is heerlijk. Ik moet me heel goed insmeren met factor 50 omdat de kans op verbranden na de chemokuur erg groot is. En dat is niet wat ik wil, dus dan maar niet bruin, maar wel lekker in de zon genieten van de warmte. Na de lunch rijden we naar Tahiche, waar Cesar Manrique zijn beroemde huis heeft gebouwd. Hij is geboren op Lanzarote en een beroemd architect en kunstenaar. Dit huis is gedeeltelijk in de vulkanische grond gebouwd. Het is als het ware met de omgeving geïntegreerd. Hij heeft gebruik gemaakt van de vulkanische luchtbellen en daar kamers in gebouwd. Vaak hebben ze een open verbinding, via een gat bovenin, met buiten. Het is heel bijzonder. Hij heeft hier 20 jaar gewoond, maar nu is het een museum. De cactustuin waar we daarna heengaan is ook een project van hem. Er staan meer dan 10.000 cactussen, klein en groot. Prachtig op het zwarte lava, met diverse trappetjes, op verschillende hoogten bereikbaar. Ook is er een gerestaureerde molen. We drinken een kopje koffie op het mooie terras, maar hebben nog nooit zulke smerige cappuccino gedronken. Waarschijnlijk zijn ze de koffie vergeten. Als laatste gaan we vandaag naar Arrecife, de hoofdstad van het eiland. Hier lopen we even door de winkelstraat en langs de boulevard. We vinden het een beetje tegenvallen. Het is superrustig en dus een beetje saai. We zien nog wel een groot cruiseschip de haven uitvaren.
Als we thuis zijn voel ik pas hoe moe ik ben. We hebben nog een half uurtje voor het avondeten en ik ga even op bed liggen. Het avondeten is verrukkelijk! De kok bakt heerlijke entrecotes en er wordt verse paella gemaakt. Ik eet teveel, maar het smaakt ook zo lekker. Na de koffie gaan we de kamers. Na een paar bladzijden lezen val ik al in slaap…..

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Vrijdag 10 april

Joop heeft gisteravond een lunchpakket besteld, want vandaag gaan we de hele dag op sjouw. We rijden eerst naar het gebied waar tussen 1830 en 1836 zes of zeven vulkanen zijn uitgebarsten waarbij een groot deel van het eiland bedolven werd onder het lava en as. Wonder boven wonder is daarbij niemand omgekomen. In het gebied kun je alleen met een bustour komen. Vanaf de parkeerplaats stappen we direct in de bus en rijden we via kleine weggetjes langs de kraters en lava. Heel indrukwekkend. De grond is er zo heet dat de kippetjes op een rooster boven een gat in de grond gegrild kunnen worden en dat er via gaten in de grond, waar water in wordt gegooid, de stoom naar boven komt. Na dit spektakel rijden we naar Playa Blanca, het zuidelijkste plaatsje. Dit plaatsje heeft mooie witte stranden en een supergezellige boulevard, waar we overheen slenteren. Op de weg er naar toe stoppen we nog om bij de kamelen tours te kijken. Hier kun je op een kameel een rondje door het vulkanische gebied rijden. Het is heel leuk om te zien, maar geen van ons vieren voelt de behoefte om aan zo’n dromedaris te hangen. In Playa Blanca eten we eerst op een bankje ons lunchpakket op en daarna wandelen we over de boulevard naar de haven. Nadat we nog even op een terrasje wat hebben gedronken gaan we met de auto naar Papagayo, het meest zuidelijkste puntje van Lanzarote, waar je prachtig kunt wandelen en ver kunt kijken. Hier zijn ook leuke baaitjes met witte stranden. Via de haven van Puerto del Carmen komen we weer bij het hotel waar we heerlijk nog in de zon zitten te kletsen met een biertje en wijntje. Na het diner luisteren we Joop en ik nog even naar de revival van The Beegees. De jongens zijn best goed en leuk om te zien.


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Zaterdag 11 april

Het plan is om vandaag na de lunch weg te gaan, maar als we s’morgens bij het zwembad zitten is het behoorlijk fris door de sterke wind en we besluiten om maar direct wat te gaan ondernemen. We pakken onze spullen en we rijden richting het noorden waar we grotten gaan bezoeken. We komen eerst bij de Cuevo Verde, de groene grotten. Die heten zo omdat ze in de 19e eeuw ontdekt zijn door de familie Verde, niet omdat de grotten groen zijn. De grotten zijn ontstaan door de lava die richting de zee stroomde. Het is een gangenstelsel van zo’n 7 km lang die doorloopt tot onder de zee. Er is een ruimte die wordt gebruikt als concertzaal, waar zo’n 300 man in kan en wat een prachtige akoestiek heeft. Ook ligt er een een ondergronds meertje dat zo’n gladde spiegeling heeft, dat het lijkt of het een grot is i.p.v. water. Schitterend! Van hieruit rijden we één km verder naar de volgende grotten, Jameos del Agua. Deze zijn onderdeel van hetzelfde 7 km lange stelsel, maar liggen dichter bij zee. Hierdoor zijn ze minder diep en we wandelen deels onder en boven de grond. Ook hier is een concertzaal in de grot, waar zo’n 600 mensen in kunnen. Er is ook een expositie over het ontstaan van alles, wat erg interessant is. Het is ondertussen kwart over 2 geworden en we beginnen trek te krijgen. We rijden naar het noordelijkste plaatsje van het eiland, Orzola. Hier schijn je de lekkerste verse vis te kunnen eten. We zoeken een leuk tentje met een terras in de zon en krijgen een schaal, geserveerd met koppen, staarten en gelukkig ook heerlijke vis. We smullen met z’n vieren van dit alles en nemen er lekkere koele witte wijn bij. Als laatste gaan we vandaag naar Mirador el Rio, een uitzichtpunt in het noorden, waar bij helder zicht 5 eilandjes te zien zijn. We zien er nu 3 liggen. Via een prachtige route rijden we terug naar het hotel. We kunnen nog net even met een drankje in het zonnetje zitten. Na het eten lopen Joop en ik nog een klein stukje langs de boulevard. Het is nog heel zacht buiten en de wind is gaan liggen. Heerlijk dus!

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Zondag 12 april

Vandaag hebben we een rustdag. We gaan allebei onze eigen gang.
Harry en Adri blijven op hun kamer en wij gaan s’morgens naar het zwembad. De wind is een stuk minder sterk dat gisteren, maar er is wel flink bewolking. Gelukkig is de temperatuur goed. Om een uur of 12 komt de zon er toch flink door en ik trek 12 baantjes. s’ Middags trekken we de wandelschoenen aan en lopen we de hele boulevard af van Puerto del Carmen. Ik denk dat het bijna 5 km is. We eten een ijsje op een bankje en lopen dan weer terug. In het hotel drinken we nog een biertje. Als ik de trap oploop voel ik hoe moe m’n  benen zijn. Maar ik heb toch maar mooi bijna 10 km gelopen. Lekker gevoel. Na het eten en de koffie gaan we gelijk naar bed. Morgen de laatste dag. Snif ……


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Maandag 13 april

Vandaag is het de laatste volledige dag. Morgen moeten we na het ontbijt en koffie vertrekken. Het programma van vandaag begint pas na de lunch, we hebben de hele ochtend om te relaxen. Adri en Harry gaan met de auto het dorp in om nog wat laatste kadootjes te kopen. We spreken af om nog even lekker aan het strand te gaan liggen. Joop en ik gaan eerst even aan het zwembad liggen en drinken daar nog even koffie. Daarna gaan we met onze handdoek naar het strand. Het is een breed strand met een hele rij ligstoelen en daarvoor nog een stuk waar je zo kunt liggen. We weten niet wat een ligstoel kost, dus we kiezen er maar een uit om op te gaan liggen. Na een half uur komt het mannetje langs en dan moeten we € 12,00 per stoel betalen voor een hele dag. Dat willen we niet dus we vragen wat het kost voor 2 uurtjes. ‘Same price’ zegt ie. Nou, dat vinden we toch een beetje te gortig, we leggen onze handdoek wel op het zand. We zijn tenslotte Hollanders. Harry en Adri komen tegen 12 uur en gaan heel dapper de koude zee in. Ikzelf ben tot m’n billen in het water geweest en durf het niet aan om verder te gaan, want heb veel last van m’n keel en ben bang dat het door het koude water niet beter zal worden. Joop voelt geen enkele behoefte om de zee in te gaan. Het weer is overigens schitterend, weinig wind en strakblauwe lucht. Als we teruggaan en nog wat drinken, trek ik nog even 10 baantjes in het zwembad. ’s Middags rijden we het binnenland in, eerst naar Teguise en daarna naar Haria. Teguise was vroeger de hoofdstad van het eiland en heeft leuke pleintjes, winkeltjes en restaurantjes. Het is er super rustig, een beetje uitgestorven en de meeste winkeltjes zijn dicht. Er hangt ook een dikke wolk boven het plaatsje. Dan rijden we naar Haria, de stad van duizend palmen en waar Cesar Manrique zijn laatste jaren heeft gewoond en gewerkt. Het plaatsje ligt prachtig in het dal en we wandelen naar het huis van de kunstenaar en ook naar de begraafplaats waar hij is begraven. Ook gaan we op zoek naar het mooiste plein van het eiland, dat volgens het boekje hier moet zijn. Als  we het hebben gevonden blijkt dat we er op de heenweg gewoon zijn langs gelopen. Wel aardig, maar we hadden iets meer verwacht. Ook hier drijven wolken boven het plaatsje. We proberen de zon nog even op te zoeken aan de kust, in Costa Teguise. Deze plaats is uit de grond gestampt voor het toerisme. Het is de enige plaats waar niet alle hotels wit zijn en die hoger zijn dan 4 verdiepingen. Ook staan er diverse onafgebouwde hotels en appartementen. ’s Avonds nemen bij ons laatste diner een lekker flesje wijn en genieten nog 1x van het eten. Na een kleine wandeling gaan we naar bed. Morgen naar huis.

1 reactie op “Lanzarote

  1. Wat een leuk reisverslag en wat een mooi eiland veel te zien en te genieten .
    Op naar de volgende reis ik lees het met plezier .

    Gerda.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *